Wat wil de klant eigenlijk?

Na een dagje stadten met dochterlief (het is tenslotte nog steeds vakantie) vond ik een mailtje in mijn Inbox van een collegavertaler die als een soort freelance teamleider werkt voor een van mijn grootste klanten. Of ik binnenkort weer wil meedoen aan een redelijk grote opdracht van die klant. Hij was zelf wat cynisch over de eisen van de klant en toen ik het vervolg van de mail had gelezen, begreep ik waarom.

De eindklant, bedrijf X, maakt een nieuwe versie van een bepaald softwarepakket. Die nieuwe versie moet worden vertaald, en bedrijf X heeft daarom vertaalbureau Y gevraagd de boel naar 47 talen te vertalen. Er moeten per taal zo’n 260.000 woorden worden vertaald, waarvan er door gebruik van een vertaalgeheugen afhankelijk van de taal nog 202.000 of 111.000 gewogen woorden overblijven. Voor het Nederlands gaat het (gelukkig) om 111.000 woorden. Hoewel er een behoorlijk verschil zit tussen 202.000 en 111.000, geldt voor alle talen hetzelfde schema, dat behoorlijk krap is.

Maar vertaalbureau Y kiest niet voor de meest efficiënte weg, die van rechtstreeks uitbesteden aan freelance vertalers. Nee, in plaats daarvan worden de 47 talen verdeeld onder 4 regionale kantoren van vertaalbureau Y. Nederlands valt, samen met Spaans, Baskisch, Catalaans, Italiaans, Portugees-Portugees, Braziliaans-Portugees, Frans, Duits, Deens, Zweeds, Noors en IJslands onder het kantoor in Madrid. En dat kantoor kiest dus wederom niet voor rechtstreeks contact met de vertalers, maar besteedt de boel, in ieder geval voor het Nederlands, uit aan een freelance teamleider, die ervoor moet zorgen dat die 110.000 woorden, die hij op z’n vroegst op 27 augustus krijgt, uiterlijk 9 september weer terug zijn in Madrid.

Dat zijn hoogstens negen werkdagen en waarschijnlijk nog minder. Want bij elke tussenstap gaat er tijd verloren, en er zijn nogal wat tussenstappen. Minimaal zes vertalers en geen tijd om de vertalingen van die zes consistent te maken qua stijl en terminologie. Ik maak me daar inmiddels allang niet meer druk over. Een jaar of 15 geleden nog wel. Ik voelde het als mijn verantwoordelijkheid om de klant te wijzen op de gevolgen van de strakke tijdschema’s, die vergeleken met nu achteraf gezien helemaal niet zo strak waren. Maar eindklant X is een van de grootste softwarebedrijven ter wereld, met zeker twintig jaar lokalisatie-ervaring, en zou dus inmiddels veel beter moeten weten. Mijn conclusie? Het maakt blijkbaar helemaal niet meer uit wat er staat, als het maar Nederlands is en het niet kan leiden tot rechtszaken tegen eindklant X.

Het doet me denken aan een opdracht die ik eerder dit jaar, ook via een vertaalbureau, deed voor een televisiefabrikant. Ik moest de menuteksten vertalen die bij het instellen van de tv op het scherm verschijnen en waarvoor uiteraard maar beperkt ruimte is. Een paar vertalingen pasten met geen mogelijkheid binnen de limiet, hoe ver ik ze ook inkortte. Als ik ze nog verder zou inkorten, zou niemand meer begrijpen wat er stond. Reactie van de projectmanager bij het vertaalbureau: het kan mijn klant niet schelen of het begrijpelijk is, als het maar op het scherm past…

Maar goed. Ik heb aangegeven dat ik beschikbaar ben en las dat er hoger in de keten toch om wat minder strakke deadlines wordt gevraagd. Ik ben benieuwd hoe dit zal gaan!

Advertisements

2 thoughts on “Wat wil de klant eigenlijk?”

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s