Computerblues

Een van de nadelen van het freelancerbestaan is dat je niet kunt terugvallen op anderen. Als je op kantoor werkt en je niet goed voelt, meld je je ziek. Eventueel dringend werk wordt door een collega overgenomen. De financiële administratie wordt gedaan door een boekhouder en het kantoor heeft meestal op z’n minst één systeembeheerder. Als je computer niet naar behoren werkt, gebruik je tijdelijk een andere terwijl de systeembeheerder die van jou weer aan de praat probeert te krijgen.

In mijn dagelijkse praktijk gaat dat anders. Ik ben gelukkig niet vaak ziek, maar als het gebeurt, kan ik het me niet altijd veroorloven om niet te werken. Mijn belastingaangifte heb ik een paar jaar geleden, na heel wat vallen en opstaan, toch maar uitbesteed aan een boekhouder, maar facturen, btw-aangifte en andere administratie doe ik nog steeds zelf.

En dan het systeembeheer. Dat deed ik tot nu toe altijd zelf. Het kostte soms wat tijd, maar het lukte me altijd om voor elkaar te krijgen wat ik wilde. Tot vorige week. Ik heb in huis maar liefst vier computers. De oudste is een laptop van een jaar of acht oud, zonder draadloos internet en met verouderde software, maar nog goed genoeg voor een deel van de spelletjes die dochterlief erop speelt. De volgende is een pc. Ongeveer drie jaar oud en inmiddels, door alles wat erop is geïnstalleerd, erg traag geworden. Bovendien vertoont hij sinds ruim een jaar vreemde internetproblemen. Hoewel hij pal naast de modem staat, beweert hij regelmatig dat hij geen draadloze netwerken kan vinden en als hij wel verbinding heeft, doet hij er soms een uur over om een e-mail met bijlage (hoe klein ook) te versturen. Waarna ik soms van de geadresseerde hoor dat die de mail in vijfvoud heeft ontvangen.

Ruim een jaar geleden besloot ik daarom dat de laptop die ik op dat moment al een half jaar in mijn bezit had mijn werkcomputer zou worden. Dat ging heel goed. Zo goed, dat ik mijn pc vrijwel nooit meer gebruikte. De laptop stond vaak van ‘s morgens 9 tot ‘s avonds 12 uur of nog later aan. Als ik niet werkte, dook dochterlief er snel achter om te internetten of te gamen. Al dat intensieve gebruik kon nooit goed zijn en dat bleek aan het begin van deze zomer. De laptop begon kuren te vertonen. Niet alleen werd hij steeds sneller gloeiend heet (ventilator kapot?), maar ook bleef hij regelmatig hangen en moest ik hem soms wel zes keer achter elkaar opstarten voordat hij het eindelijk deed.

Om te voorkomen dat hij het op een dag echt zou begeven en ik dan niets zou hebben om op terug te vallen, besloot ik dat er een nieuwe laptop bij moest komen. Eind juli kwam die er en half augustus begon ik erop te werken. Supersnel en een zegening om op te werken na al die kuren van zijn voorganger. Maar er kwam al snel een eind aan die zegening toen hij vorig weekend opeens elke keer bij het opstarten een uitgebreide schijfcontrole ging uitvoeren en vervolgens alweer heel snel bleef hangen als ik alleen maar een beetje op internet aan het surfen was. Aan het einde van het weekend was het écht voorbij en wilde hij helemaal niet meer starten.

Toen heb ik ten einde raad toch maar hulp van buiten ingeroepen. Maandagochtend heb ik hem voor een spoedreparatie ingeleverd bij een winkel in de buurt. Daar dachten ze hem diezelfde dag wel hersteld te kunnen hebben, maar dat duurde even wat langer. De vaste schijf bleek beschadigd te zijn en moest worden vervangen. En natuurlijk had ik geen back-up, want met zo’n nieuwe computer verwachtte ik geen problemen… Gelukkig was mijn werkmap zo’n beetje de enige die nog gered kon worden. Woensdagmiddag kreeg ik mijn laptop terug, met alleen Windows erop. De rest zou ik allemaal zelf opnieuw moeten installeren.

Maar zover ben ik niet eens gekomen. Gisteren klikte ik nietsvermoedend op een filmpje van een van mijn Facebook-contacten en kreeg ik de melding dat ik Flash moest installeren. De alarmbellen die ik had moeten horen, klonken niet, want er was immers nog niets geïnstalleerd? Dus klikte ik door, ook toen het niet meteen goed ging. En voordat ik het wist had ik een virus te pakken. Want ja, ook nog geen antivirusprogramma geïnstalleerd hè? De ene stomme beginnersfout na de andere! Het nare van dat virus was, dat alle websites met antivirussoftware onbereikbaar waren. Dus via mijn andere laptop het gratis AVG gedownload en op een cd gebrand en het via die cd op de nieuwe laptop geïnstalleerd. Volledige scan gedraaid, één virus gevonden en verwijderd en klaar, zou je zeggen.

Niets is minder waar. Niet alleen zijn de antivirussites nog steeds onbereikbaar, maar nu kan ik ook andere sites niet meer openen. Morgen dus maar weer een ander antivirusprogramma erop loslaten en als dat niet helpt, toch maar weer terug naar de winkel.

En kijk, op dat soort momenten mis ik toch wel erg zo’n systeembeheerder die me een andere computer leent en me na een paar dagen gewoon mijn gerepareerde computer mét alle relevante software terugbrengt…

Advertisements

One thought on “Computerblues”

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s