Paardekooper

Nu was het afgelopen augustus toch alweer dertig jaar geleden dat ik voor het eerst naar de middelbare school ging. En dus negenentwintig jaar geleden dat ik de leraar kreeg die ons op één jaar na tijdens de rest van het Atheneum Nederlands gaf. Voor grammatica gebruikten we een methode van Paardekooper, die vooral opviel doordat in de voorbeeldzinnen consequent ie in plaats van hij werd gebruikt en doordat ze constructies als groter als bevatten. Onze leraar Nederlands ging er prat op dat hij les had gehad van Paardekooper. Hij leerde ons bij het voorlezen van stukken literatuur zoveel mogelijk ie te lezen waar hij stond, en ‘t waar het stond, en met groter als had ook hij geen probleem.  Of hij die lessen had gehad op de middelbare school of op de universiteit, zo ver gaat mijn geheugen niet meer. Maar aangezien die leraar grijs en kalend was, moest Paardekooper in mijn beleving al helemaal een oude man zijn. In die tijd al.

Vandaag las ik een artikel over dubbele ontkenningen in het januarinummer van Onze Taal. Ik had niet gekeken naar de naam van de auteur en aan het taalgebruik van het artikel was me niets bijzonders opgevallen. Wel bevreemdde het me een beetje dat de auteur, tegen alle heersende opinies in, geen enkel probleem met dubbele ontkenningen in het Nederlands leek te hebben.

Helemaal onder aan het artikel stond de volgende opmerking: “De auteur weet van het verschil tussen hij en ie, als en dan, etc., maar stelt er prijs op zijn eigen keuze te maken”. Mijn eerste gedachte, uiteraard, was “Dat lijkt Paardekooper wel”. En inderdaad, het artikel bleek geschreven te zijn door Piet Paardekooper, die blijkbaar destijds toch wat jonger was dan ik had gedacht. (Overigens komt in het hele artikel één keer ie en twee of drie keer z’n voor, en veel vaker hij en zijn.)

Een snelle zoekactie met Google levert niet meteen een geboortejaar op, maar wel een artikel in Trouw uit april 2003, waarin Paardekooper wordt opgevoerd als “P.C. (Piet) Paardekooper (82)”, die “wordt gezien als Nederlands eigenzinnigste taalkundige”. We zijn inmiddels zeven jaar verder, dus de man is nu 89 en blijkbaar nog steeds actief genoeg om af en toe eens een knuppel in een hoenderhok te gooien.

Hoewel ik op de middelbare school, waarschijnlijk door de voor mij overdadige aandacht voor ontleden, een flinke hekel aan (de methode) Paardekooper had en ik zijn standpunten lang niet altijd deel, kan ik hem voor die vasthoudendheid alleen maar bewonderen!

(Die leraar Nederlands blijkt overigens in 2006 pas 60 te zijn geweest, dus die was in de tijd dat ik les van hem had nog een stuk jonger dan ik nu ben…)

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s