Automatisch

Op een van de websites die ik vandaag bekeek, viel mijn oog op de advertentie die hier links staat. Vertalen naar 75 talen met één muisklik: wie wil dat niet? Ik wilde wel eens zien wie of wat daar achter stak en klikte dus op “Nieuw! Versie 8”.

Er verscheen meteen een dialoogvenster waarmee ik een programma kon installeren. Het bleek te gaan om Babylon, dat al langer aan de weg timmert met claims dat het automatisch kan vertalen. De laatste keer, jaren geleden, dat ik dat heb uitgeprobeerd, was de kwaliteit nog allerbelabberdst, maar dat kan intussen natuurlijk veranderd zijn. Doorgeklikt dus maar, tot ik bij dit dialoogvenster kwam:

Hiermee maakt Babylon natuurlijk geen beste reclame voor zichzelf. Je zou nog kunnen spreken van een Babylonische spraakverwarring door de twee talen die hier door elkaar worden gebruikt, maar afgezien daarvan: “Installatie Taal”? “Gebruikers Licentieovereenkomst”?

Er kwamen nog wat schermpjes voorbij, en uiteindelijk bereikte ik het scherm “Installatie voltooid”. Hierin kon ik nog kiezen naar welke talen Babylon moest vertalen. Dat waren er lang geen 75, al vind ik het wel indrukwekkend dat er ook talen als bijvoorbeeld Tamazight tussen staan. Ik kan alleen niet beoordelen wat de kwaliteit van die vertalingen is, dus heb ik het gehouden bij de talen waarvan ik dat wel enigszins kan: Nederlands, Engels, Duits, Frans, Spaans en Deens. Intussen vielen me ook in dit scherm de nodige (ver)taalproblemen op. “Babylon wordt vertaald naar”, bijvoorbeeld. In het Engels zal er wel “Babylon translates into” hebben gestaan. “Babylon wordt vertaald naar” is dan inderdaad een mogelijke vertaling, maar niet de goede in deze context. Babylon vertaalt zelf, dus er had “Babylon vertaalt naar” moeten staan. Verder moet “Babylon Updates” “Babylon-updates” zijn en schrijven we “e-mail adres” als “e-mailadres”. “Babylon meest recente woordenboeken” lijkt me ook niet grammaticaal correct.

Maar het programma is nu geïnstalleerd. Ik heb zonder toestemming te hebben gegeven een andere startpagina en een extra werkbalk in Internet Explorer en een deel van mijn onlangs bezochte websites is uit de geschiedenis verdwenen zodat URL’s die ik typ niet meer automatisch worden aangevuld. In ruil daarvoor verwacht ik dan natuurlijk wel dat het programma werkt. Maar wat ik ook probeer, ik krijg niets anders dan losse woordjes die via online woordenboeken naar het Engels worden vertaald. Misschien zie ik iets over het hoofd, maar dat vind ik nogal karig.

Door Ctrl ingedrukt te houden terwijl ik ergens op een pagina rechtsklik, krijg ik dit venster te zien, met de mysterieuze instructie “Klik “Ctrl + Rechts muisknop” op elk woord of getal”.

Onderaan in het scherm staan nog een paar nuttige knoppen. waarbij vooral de infotekst bij de tweede knop weer leuk is: “Menselijke vertaling dienstverlening”. Human translation service? Als je op die knop drukt, kom je op een pagina vol onjuist hoofdlettergebruik, typfouten (“vertouwelijk”, “rechtst-reekse hulp”) en kromme vertalingen. Duidelijk niet via die “menselijke vertaling dienstverlening” vertaald. De tarieven zijn aan de lage kant en ik neem aan dat de freelance vertalers die het werk uiteindelijk via e-mail op hun scherm krijgen, nog minder krijgen.

Naast de knop voor menselijke vertalingen vind ik dan uiteindelijk wel wat ik zocht: de mogelijkheid om een URL op te geven van een website die vertaald moet worden. Helaas is alleen Engels beschikbaar als doeltaal. Een willekeurige alinea uit een willekeurig artikel uit de Telegraaf ziet er dan zo uit:

It is understood that the tensions over the past few days had risen by very non-slip negotiations between especially CDA and the unsettled pvv. also remains in the Party of the Christian Democrats. This morning was CDA ’ there more back schinkelshoek known not to want times in the Chamber. The former Member, that placed in a place in government but was still able to reverse would return in the Second Chamber, as colleagues answered in the cabinet, may not find in a cabinet with gedoogsteun of the pvv.

Kortom: alweer ben ik niet al te bang om op korte termijn mijn baan te verliezen…

Nieuw jaar

Ergens las ik de afgelopen week een column van iemand (Paulien Cornelisse? Aaf Brandt Corstius? of toch iemand anders?) die het zo onlogisch vond dat agenda’s altijd op 1 januari beginnen. Voor haar gevoel begint een jaar pas echt opnieuw na de zomervakantie, reden waarom ze toch maar weer schoolagenda’s in plaats van jaaragenda’s was gaan kopen. En eigenlijk zit daar ook wel wat in, zeker als je schoolgaande kinderen hebt. Weer aan het werk gaan na een lange zomervakantie voelt veel meer als het begin van een nieuw jaar dan na een korte kerstvakantie midden in een donkere en op alle fronten drukke periode.

Vorig jaar begon ik rond deze tijd dit weblog, dat nu dus zijn tweede jaar in gaat. Mijn blogfrequentie is het afgelopen jaar nogal variabel geweest, maar daar hoop ik dit jaar verandering in te brengen. Ondanks een behoorlijk hectische terugreis (zie het verslag op mijn privéblog) ben ik na bijna zes weken in ons tweede huis aan de Middellandse Zee een stuk uitgeruster dan een week of zeven geleden toen ik mijn laatste logje schreef. Ik kon er vandaag, op mijn eerste werkdag na de vakantie, dan ook weer fris tegenaan. 

Voordat ik aan het werk kon, moest ik eerst mijn bureau opruimen en schoonmaken, omdat dat de laatste tijd vooral door dochterlief voor haar knutselactiviteiten was gebruikt. Daarna kon ik echt aan de slag. De eerste opdracht van dit nieuwe seizoen: een handleiding bij een elektronisch dagboek waarin patiënten hun medicijngebruik en allerlei gegevens over hun lichamelijke en geestelijke toestand moeten bijhouden. Niet erg ingewikkeld en niet al te veel, dus ik kon er even lekker in komen. Na de lunch toch maar even de instructies gelezen, wat ik vooraf was vergeten. Gelukkig was er niets bijzonders en kon de vertaling naar de klant.

Vervolgens heb ik een uurtje besteed aan het beantwoorden van e-mails die in de vakantie waren binnengekomen. Vorige week had ik al een snelle schifting gemaakt tussen mail die weg kon (heel veel), mail die meteen beantwoord moest worden (niet bijzonder veel) en mail waarvoor het antwoord nog wel even kon wachten (ook nog best veel). Daaronder heel wat opdrachtaanvragen waarop de afzender weliswaar een automatisch afwezigheidsbericht had gekregen, maar die ik toch nog even wilde beantwoorden om de opdrachtgever te laten weten dat ik inmiddels weer beschikbaar ben. Ook vond ik een mail van iemand van een recruteringsbureau die vroeg of ik interesse had in een vaste in-house positie als senior translator/localiser bij een grote multinational in Ierland. Eigenlijk het werk waarmee ik 18 jaar geleden ben begonnen, maar dan met een veel hoger salaris. Ik heb een vriendelijk bedankje gestuurd, want mijn freelance bestaan bevalt me prima en ik wil het man en kind niet aandoen om naar een ander land te verhuizen omdat ik daar opeens zin in heb. Zo’n nieuwe start is net iets te veel van het goede…

Ook in de mail: een berichtje van een klant waarvan ik al bijna twee jaar niets meer had gehoord. Destijds, eind 2008, had ik een voorstel gedaan om mijn tarieven te verhogen. Ik had al jaren voor hetzelfde vrij lage tarief voor deze klant gewerkt en stelde nu een verhoging van 10% voor. Volgens mijn contactpersoon zou ik mezelf daarmee uit de markt prijzen, en inderdaad heb ik sindsdien geen werk meer van die klant gekregen. Wel van andere klanten waaraan ik hetzelfde of zelfs een hoger tarief vraag. Inmiddels is dat tarief blijkbaar geen probleem meer, want mijn contactpersoon wil de werkrelatie graag hervatten. Ik ben benieuwd wat daar van komt.

Toen was het tijd voor mijn andere baan, die van moeder. Dochterlief moest van school worden gehaald en had dringend nieuwe gymkleren nodig. Zonder in details te treden: het is niet bepaald een pretje om te winkelen met een prepuberende 9-jarige die per se net die schoenen wil hebben die ze van jou niet mag hebben. Maar goed, uiteindelijk was de vrede weer hersteld en kon ik me thuis bezighouden met eten koken en wat andere huishoudelijke taken. Daarna was het tijd voor de eerste kooravond van het nieuwe seizoen, wat het gevoel van een nieuw jaar nog verder versterkte.

Inmiddels ben ik weer thuis en ga ik nog een rondje langs mijn sociale netwerken doen. En dan gaan we morgen verder met de tweede dag van het nieuwe vertaaljaar!