Category Archives: Crisis

Voorkeur

Soms vraag ik me wel eens af of het wel de moeite waard is dat ik reageer op bepaalde e-mails van klanten. Vooral wanneer het gaat over tarieven. Ik heb het er al eens over gehad dat ik aan de hoeveelheid werk die op me af komt, (nog?) helemaal niets merk van de crisis. Wel krijg ik regelmatig e-mails van klanten die vragen of ik voor een ‘grote’ opdracht (vaak iets wat me drie of vier dagen werk kost) korting wil geven. Mijn standaardantwoord daarop: Nee, want grotere opdrachten kosten me relatief niet minder tijd (een woord is een woord en wordt niet minder lastig te vertalen als er meer van zijn), en als ik langere tijd voor jou voor een lager tarief werk, moet ik al die tijd beter betalend werk van anderen afslaan.

Tot nu toe wordt dat antwoord altijd geaccepteerd en krijg ik het werk toch wel. Dat kan twee dingen betekenen. Mijn tarieven zijn zo laag dat ze lager zijn dan die van andere vertalers die wél korting geven, en/of de kwaliteit van mijn vertalingen is zo goed dat klanten me toch wel willen, ook al geef ik geen korting. Ik hoop natuurlijk op het laatste.

Vandaag kwam er een andere e-mail, van het soort waarvan er zo af en toe eentje binnenkomt. Klant J., misschien niet toevallig mijn slechtstbetalende klant, vertelde dat onze markt nog steeds in een kritieke situatie verkeerde en dat er veel concurrentie was. Ze wilden daarom een systeem met voorkeursvertalers instellen. Voorkeursvertalers zijn, in hun definitie, vertalers die niet alleen topkwaliteit leveren, maar ook akkoord gaan met drie voorwaarden: hun tarieven moeten overeenkomen met de gemiddelde tarieven die J. aan zijn vertalers betaalt, ze moeten jaarlijkse kortingen geven (waarschijnlijk afhankelijk van de hoeveelheid werk die ze hebben gedaan, maar dat vertelt het verhaal niet), en ze moeten hogere TM-kortingen geven dan tot nu toe gebruikelijk is bij J. In ruil daarvoor komen die vertalers boven aan de lijst te staan bij het uitbesteden van werk en kunnen ze aanzienlijk meer werk verwachten dan ze nu krijgen.

Bij een goedbetalende klant zou ik zoiets kunnen overwegen. Maar … J. is zoals gezegd mijn slechtstbetalende klant. De tarieven die ik van J. krijg, liggen zo’n 10% onder mijn gemiddelde tarief. En zelfs die bedragen zijn J. nog te hoog, want, zo beweert J., met die tarieven zit ik 10% hoger dan wat mijn collega-vertalers gemiddeld van J. krijgen.

Ik heb de vertegenwoordiger van J. dus mijn standaardantwoord gegeven, aangevuld met de opmerking dat de tarieven die hij nu suggereert nog lager zijn dan wat 15 jaar geleden gebruikelijk was. Het antwoord dat ik net kreeg: “Ik begrijp wat je zegt. We hebben altijd met plezier met je samengewerkt en willen dat blijven doen. De twee andere voorwaarden mag je dus vergeten, maar wil je wel praten over je tarieven?”

Ik vraag me af of het nog zin heeft om daar serieus op te antwoorden, al zal ik dat natuurlijk wel doen.

Crisis

Vandaag drong dan toch het eerste teken van de financiële crisis mijn kantoor binnen. Merkte ik tot nu toe alleen nog maar wat van die crisis doordat sommige klanten steeds om korting vragen, nu wordt het toch wat concreter. Een van mijn klanten, een Belgisch vertaalbureau dat ik vanwege de gevraagde vertrouwelijkheid niet bij name zal noemen, stuurde via een raadsman een e-mail over een “gerechtelijke reorganisatie” “omwille van tijdelijke liquiditeitsproblemen, die echter op middellange termijn zullen aanslepen”. De e-mail was in drie talen opgesteld (Engels, Frans en Nederlands), maar door het juridische taalgebruik voor mij toch niet altijd even duidelijk. Maar de essentie lag in deze zin:

“Als leverancier maakt u deel uit van de groep commerciële leveranciers die onmisbaar zijn voor de goede werking en de continuïteit van XYZ; bijgevolg verzoekt XYZ u om de commerciële relaties verder te zetten en om het eventuele betalingsachterstal te bevriezen op 31.01.2010; alle facturen die worden opgesteld vanaf 01.02 zullen betaald worden in overeenstemming met de algemene voorwaarden, met name op 60 dagen.”

Tenzij ik me erg vergis, staat hier dus dat facturen die voor 1 februari zijn opgesteld, voorlopig (of op den duur helemaal) niet zullen worden betaald, maar dat ons als vertalers desondanks wordt gevraagd voor het bedrijf te blijven werken. Als we dat doen, zullen onze nieuwe facturen binnen 60 dagen worden betaald.

Gelukkig was dit voor mij een vrij nieuwe klant waarvoor ik nog maar twee kleine opdrachten had gedaan en zijn ze me daardoor maar ongeveer 150 euro schuldig. Ik ben benieuwd of ik die ooit nog tegemoet mag zien…