Tag Archives: vrouwen

Vrouw en ondernemer

Jerry Helmers, volgens zijn Twitter-bio “zzp’er met een pr- en communicatiebureau en voorzitter van ZZP Netwerk Nederland” schreef gisteren een column op de website van de Telegraaf met de titel ‘Vrouwen en ondernemerschap‘. Van een voorzitter van een ZZP-netwerk zou je verwachten dat hij er voor alle ZZP’ers is. Niets is minder waar. Want wat blijkt? Volgens Jerry Helmers zijn vrouwen geen ondernemers en dus ook geen ZZP’ers.

Laat ik eens beginnen met zijn conclusie:

Met die uitzonderingen werk ik wél graag samen. Ik hoor ze nooit klagen over de ingewikkelde keuzes waartoe het leven je soms dwingt. Het zijn flinke vrouwen, ze hebben haren op de tanden, ballen in de broek en staan waarschijnlijk rechtop als ze moeten plassen. Als ik met hen samenwerk, dan is het net alsof ik met een kerel aan tafel zit. En dat is prettig werken. Want alleen zo kunnen we de klant optimaal bedienen en wordt succesvol ondernemerschap bereikt.

Wat staat hier nu? Dat ondernemers mannen moeten zijn. En als ze geen man zijn, dan moeten ze een mannelijke mentaliteit hebben. Want vrouwen zonder die mannelijke mentaliteit (over mannen met een vrouwelijke mentaliteit rept Helmers niet) kunnen niet succesvol ondernemen. En waarom niet, volgens Helmers? Omdat bij hen ZZP niet staat voor Zelfstandige Zonder Personeel, maar Zelfstandige Zonder Prioriteiten.

Nou, Jerry, have I got news for you. Ondernemers zijn er in alle soorten en maten. Er zijn ondernemers die het nodig en/of leuk vinden (want die twee gaan lang niet altijd samen) om 60, 80 of zelfs 100 uur per week in hun onderneming te steken en om vrijwel dag en nacht beschikbaar te zijn voor hun klanten. Aan de andere kant van het spectrum staan ondernemers die het urencriterium van 1225 uur per jaar maar net halen en die kiezen voor het ondernemerschap omdat ze dan (inderdaad) vrij zijn om hun eigen tijd in te delen en tijd hebben voor de andere zaken in het leven die ze minstens net zo belangrijk vinden als hun bedrijf. Sommigen doen dat omdat ze niet anders zouden willen, anderen omdat ze niet anders kunnen. Maar het maakt ze geen slechte of onsuccesvolle ondernemers.

Jerry Helmers diskwalificeert een grote groep vrouwen puur en alleen op het feit dat ze ervoor kiezen hun dagen zo in te delen dat ze hun kinderen van school kunnen halen. Ze kunnen daarom niet altijd op stel en sprong komen opdagen als hij ze nodig heeft en dat maakt ze slechte ondernemers. Hij schrijft:

Het valt me namelijk op dat ze vooral voor het éénpit-ondernemerschap kiezen omdat ze het zo fantastisch kunnen combineren met de zorg voor hun kinderen en het huishouden. Ze willen om half 3 ‘s middags bij school staan en zoeken flexibiliteit als het kind een dagje ziek is of naar de tandarts moet. Bovendien willen ze op woensdagmiddag mee naar de voetbal-, hockey- of tennistraining, dan wel ballet- en/of gitaarles. Blijkbaar geloven deze moeders oprecht in het sprookje van part-time ondernemerschap.

Begrijp me niet verkeerd: deze dames mag uiteraard geen goed moederschap en een schoon huis worden ontzegd, maar de verontwaardiging bij deze vrouwen is altijd onevenredig groot als ik besluit dat ik hen niet wil betrekken in mijn projecten. Mijn klanten staan namelijk centraal en die willen ook ná half 3 ‘s middags onvoorwaardelijk worden bediend.

Nu zou je denken dat die klanten dan wel heel belangrijk en urgent werk te vergeven hebben. Werk dat absoluut op bepaalde tijden gedaan moet worden omdat anders de boel in het honderd loopt. Maar nee. Jerry is “uw betrouwbare en ondernemende bondgenoot in communicatie, PR, uitgeverslogistiek, reclame, copywriting en commerciële en journalistieke tekstschrijverij”. Dat zijn toch bij uitstek gebieden waarin het niet uitmaakt waar of wanneer het werk wordt gedaan, zolang het maar op tijd af is. Wat maakt het zo’n klant uit of zijn teksten om vier uur ‘s middags door een fulltime werkende man worden geschreven of tegen middernacht door een vrouw die ‘s middags nog op het schoolplein stond? Als die teksten maar precies zijn waarom hij heeft gevraagd, op tijd en binnen het budget. En als het aanspreekpunt van de klant (en dat zal in de meeste gevallen Jerry Helmers zijn) maar bereikbaar is tijdens de kantooruren van de klant.

Laat Jerry Helmers dus maar doen waar hij goed in is: zijn klanten centraal stellen door er fulltime voor ze te zijn. En laat mij ‘s middags mijn kind van school halen, meegaan op schoolexcursies, bij mooi weer lekker in de tuin werken, mijn boodschappen doen op rustige momenten en het werk voor mijn klanten doen wanneer dat mij uitkomt. Die strategie heeft mij in de tien jaar dat ik ZZP’er ben geen windeieren gelegd. Ook al ben ik vrouw.